Branding bestaat al eeuwen als middel om de goederen van de ene producent te onderscheiden van de goederen van de andere producent. Het woord brand (merk) is zelfs afgeleid van het Oudnoorse woord brandr dat ‘brandmerken’ betekent, omdat brandmerken het middel was waarmee eigenaars van vee hun dieren merken om ze te kunnen identificeren.

Branding, (het (brand)merken van produkten/vee), kan worden teruggevoerd naar de merken op eeuwenoud aardewerk, die op handgemaakte goederen werden aangebracht om te identificeren wie ze gemaakt had. Aardewerk en kleilampjes werden soms verkocht op grote afstand van de werkplaats waar ze werden gemaakt, en de kopers beschouwden het stempel van betrouwbare pottenbakkers als een waarborg voor kwaliteit.

In de middeleeuwen kregen de merken van de pottenbakkers al snel gezelschap van merken van drukkers, watermerken op papier, broodmerken en merken van diverse ambachtsgilden. In sommige gevallen werden deze gebruikt om kopers aan te trekken die trouw bleven aan specifieke makers, maar de merken werden ook gebruikt om te waken tegen overtreders van het gildemonopolie en om de makers van slechte artikelen aan te wijzen.